Yunanistan ekonomisini denetleyen Avrupa Birliği, Avrupa Merkez Bankası ve IMF'nin "akıl hocaları" tarafından talep edilen ve çalışanlar ile emeklilere karşı gaddarca önlemlerin ikinci dalgasını 3 Mart'ta gururla açıklarken Yunanistan Başbakanı (ve "Sosyalist Enternasyonal"in başkanı) Yorgo Papandreu, "Savaş durumundayız" dedi. Ama işçi sınıfı PASOK hükümetinin başkanının kavgacı söylemine ve AB'nin talimatlarına kendi sınıf savaşı durumlarıyla meydan okudu.

1 Mart 2010 itibariyle Tariş Pamuk ve Yağlı Tohumlar Birliği Yönetimi Kurulu 600 işçisi bulunan İzmir Çiğli Tariş İplik ve Dokuma Fabrikası´nı tasfiye kararı aldı. Şubat 2009'da Tariş Pamuk ve Yağlı Tohumlar Birliği fabrikanın üretime 6 ay ara verdiğini açıklamış ve işçilerin kısa çalışma ödeneğinden yararlanması için Türkiye İş Kurumu'na başvurmuş, birliğin 19 Ağustos'ta Olağanüstü Genel Kurulu'nda göreve gelen yeni yönetim tarafından da ödenek 6 ay daha uzatılmıştı.

Senelerdir ülkücü çetelerin baskı ve saldırılarıyla anılan Marmara Üniversitesi'nin Nişantaşı Kampüsü'nde 3 Mart akşamı biri kadın iki sol görüşlü öğrenci ülkücülerin demir sopalı saldırısına uğradı. Öğrencilerin durumu iyi, ancak yaşananlar Marmara "Cephesi"nde yeni bir şey yok dedirtiyor. 

Bu yazının biraz kısaltılmış bir versiyonu 7 Mart 2010'da Radikal İki'de yayınlanmıştır.

77 gün! Tam on bir hafta eder, iki buçuk aydan fazla! Türkiye'nin dört bir köşesinden kopup 15 Aralık günü Ankara'ya gelen Tekel işçileri 77 gün boyunca kar ayaz demediler, polis copu gaz demediler, mahrumiyet özlem demediler, bozkırın ortasına yerleştiler, mücadele ettiler, direndiler...ve ilk rauntu kazandılar! Danıştay'ın Tekel işçisine 4/c kölelik sözleşmesini imzalamak üzere hükümet tarafından tanınmış olan 30 günü aşırı derecede kısıtlayıcı bulan kararı, aynen gerilim filmlerinin son dakikalarında kurtuluşun kapısını açan olay gibiydi. Karar açıklanmasaydı, işçiler, hemen ertesi gün, 4/c kölelik sözleşmesi ile işsizlik arasında bir seçim yapmaya zorlanacaktı. Hükümet ve burjuvazi işçilerin tamamının çözüleceğini, hepsinin 4/c'yi imzalayacağını, mücadelenin ciddi hiçbir kazanım elde etmeden sona ereceğini ve böylece Tekel işçisinin yenilgisini gören işçi sınıfının "baksana mücadeleyle de olmuyor" diye yeniden geri çekileceğini nasıl heyecan ve umutla bekliyordu!

Bu yıl 8 Mart’ta hem bu topraklarda hem de tüm dünyada 100. yıl vurgusu öne çıktı. Kadınlar 8 Mart’a giderken yüzyıllık mücadelelerini geride bırakıp, haklılıklarından aldıkları güç ve cesaret ile yeni bir yüzyıla doğru yol almaya hazırlandılar. Meydanlarda, afişlerde, toplantılarda hep “100. yılında 8 Mart” gibi ifadeler kullanıldı. Peki, 100. yılını kutladığımız 8 Mart mı gerçekten? 8 Mart’ı sadece kadınların tarihinin değil, insanlık tarihinin sayfalarına yazan olayın üzerinden 100 yıl mı geçti? Ya da soruyu tersten sorarsak 100 yıl önce ne oldu?

Bülteni PDF formatında buradan indirebilirsiniz.

Kahraman Tekel işçisi!

78 günlük büyük direnişten sonra evlerinize hoşgeldiniz! Ankara'nın ayazından, soğuğundan, uykusuz gecelerden, huzursuz bekleyişlerden sonra, ailenize, çocuklarınıza, dostlarınıza, komşularınıza kavuşmayı da, huzurlu bir istirahati de bütünüyle hak ettiniz!

Dünyaya, çevremize, olan bitene, durduğumuz yerden bakıyoruz.  Sadece baktıklarımız değil, o "durulan yer"in kendisi de değişiyor.  Bazen aşırı iyimserliğe, bazen de kötümserliğe  kapılıyoruz.  Bütün bunlar insanlık halleri, kimimiz farkında, kimimiz değil.

Bu yazı 1 Mart tarihinde BirGün gazetesinde yayınlanmıştır.

Sağlı sollu liberallerin yorumlamakta bir hayli zorlandıkları fakat yine de bir türlü desteklemekten vazgeçemedikleri AKP'nin "demokratik açılımının" ne olduğu sonunda belli oldu. Uzunca bir zamandır merakla beklenen açıklama Türkiye'nin "ikinci sınıf" bir demokratik ülke olmasına gönlü razı olmayan Sayın Başbakan'dan geldi "Buradan gazetelerin patronlarına sesleniyorum. Napayım köşe yazarına hâkim olamıyorum diyemezsin. Diyeceksin arkadaş..." 

77 günlük direniş nihayet ilk meyvesini verdi! Danıştay’dan çıkan yürütmeyi durdurma kararı, mücadelenin önünü açtı. İşçilerin 4/c kölelik sözleşmesini imzalamazlarsa işsiz kalma tehdidiyle yüz yüze geldikleri bir durumda, bu karar büyük önem taşıyor. Mücadelenin gerekirse daha aylarca sürmesinin koşulu oluşmuştur. Böylece, Tekel işçisinin 2 Mart günü toptan 4/c’ye imza atarak teslim olacağını bekleyenler büyük bir yenilgiye uğramışlardır! Hükümet şimdi yaralarını sarıyor!

2010 yılı, daha ikinci ayı dolmadan, Türkiye’de politik iç savaşın askeri bir düzleme geçişinin yolunu döşemekte olan gelişmelere sahne oldu: “Kozmik oda”da yapılan araştırmayı Erzincan savcısının tutuklanması ve onlarca subayın gözaltına alınması izledi. Burjuvazinin iki kanadı arasında yıllardır ekonomik ve politik alanlarda süregiden iç savaş giderek devlet içinde bir iç savaş halini alıyor. Bir yandan, Erzincan ve Erzurum savcılıklarının arasındaki kan davasının geldiği nokta, yargının orta yerinden ikiye bölündüğünün bir resmi. Bir yandan da, yargının bir kanadı ile polis, Türk Silahlı Kuvvetleri’ne (TSK) karşı bir taarruz başlatmış durumda. Son hafta içinde onlarca emekli ve muvazzaf subayın gözaltına alınması ve önemli miktarda tutuklama yapılması, bu aşamada bu taarruzun başarılı yürüdüğünü ortaya koyuyor. MİT ise ortasından bölünmüş, kıvranıyor.

Tekel direnişinin 73. gününde bir cipin çarpması sonucu can veren Tekel işçisi Hamdullah Uysal bugün memleketi Amasya'da toprağa verildi.

Bülteni PDF formatında buradan indirebilirsiniz. 

TEKEL Direnişinin Onurlu Sahipleri!

Kahraman TEKEL İşçileri!

73 gündür Ankara'nın tam ortasında, bu büyük mücadeleyi sürdürüyorsunuz. Sadece kendi haklarınızın değil, tüm güvencesiz çalışanların, dahası tüm işçi ve emekçilerin sesi oluyorsunuz. Kararlılığınızla hepimize umut saçıyorsunuz.

Bugün Tekel direnişinin nasıl devam edeceğini tartışmak ve bu direnişin geleceğine dair kararlar almak için toplanan konfederasyon başkanları toplantısından göstermelik eylem kararları çıkması ve 3 ay sonra bir eylem yapılacağının duyurulması üzerine işçilerin öfkesi sendika bürokrasisini hedef aldı.

Bu yazı 22 Şubat tarihinde BirGün gazetesinde yayınlanmıştır.

Gündem'deki son yazısında Filiz Koçali, Türkiye medyasının iki "demokrat" kadın yazarının, Balçiçek Pamir ve Ece Temelkuran'ın, Terörle Mücadele Yasası'na dayanılarak gözaltına alınan ve tutuklanan çocukları savunmak ve korumak adına "Kürt siyasetini" "adaletsiz bir yargıyla" itham ettiklerini ileri sürerken şu gözlemde bulunuyor: "Bu çocuklar bu dünyada yaşıyorlar". 

Türkiye'nin dört bir yanından binlerce emekçi direnişlerinin 68. gününde Tekel işçilerine 24 saatlik oturma eylemiyle destek vermek için Ankara'da toplandı.